Klub Radnych Samorząd dla Mieszkańców

działający w Radzie Miejskiej w Mogielnicy w kadencji 2010 - 2014

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Klub Radnych "Samorząd dla Mieszkańców" 2010 - 2014

Ściąga z Prawa Oświatowego

Email Drukuj PDF

Wybór niektórych zapisów z:

 

USTAWA

z dnia 14 grudnia 2016 r.

Prawo oświatowe

(Dz. U. z 2021 r. poz. 1082)

ogłoszono dnia 17 czerwca 2021 r.
obowiązuje od dnia 1 września 2017 r.

Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1. System oświaty zapewnia w szczególności:

4) możliwość zakładania i prowadzenia szkół i placówek przez różne podmioty;

Art. 3. 1. System oświaty wspierają organizacje pozarządowe, w tym organizacje harcerskie, a także osoby prawne prowadzące statutową działalność w zakresie oświaty i wychowania.

1a. System oświaty w zakresie kształcenia zawodowego wspierają także pracodawcy, organizacje pracodawców, samorządy gospodarcze lub inne organizacje gospodarcze, stowarzyszenia lub samorządy zawodowe, sektorowe rady do spraw kompetencji oraz Rada Programowa do spraw kompetencji, o których mowa w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2020 r. poz. 299).

2. Organy administracji publicznej prowadzące szkołyplacówki współdziałają z podmiotami, o których mowa w ust. 1 i 1a, w wykonywaniu zadań wymienionych w art. 1.

Art. 8. 1. Szkołaplacówka może być szkołąplacówką publiczną albo niepubliczną.

2. Szkołaplacówka, z zastrzeżeniem ust. 4-13, może być zakładana i prowadzona przez:

1) jednostkę samorządu terytorialnego;
2) inną osobę prawną;
3) osobę fizyczną.

3. Jednostki samorządu terytorialnego mogą zakładać i prowadzić jedynie szkołyplacówki publiczne.

Art. 12. Publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 2, oraz ich zespoły wpisuje się do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej jako podmioty, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 443 i 1486).

Art. 13.

6. Niepubliczne przedszkole:

2) zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli przedszkoli publicznych; przepisy art. 15 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.

7. Przepis ust. 6 stosuje się także do oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych oraz niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego.

Art. 14.

2. Szkoły publiczne oraz szkoły niepubliczne, o których mowa w ust. 3, umożliwiają uzyskanie świadectw, certyfikatów, zaświadczeń, aneksów lub dyplomów państwowych.

3. Szkołą niepubliczną niebędącą szkołą artystyczną jest szkoła, która:

2) realizuje obowiązkowe zajęcia edukacyjne w okresie nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar poszczególnych obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu;
3) stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, o których mowa w ust. 1 pkt 5;
4) prowadzi dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych;
6) zatrudnia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, o których mowa w pkt 2, posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; przepisy art. 15 ust. 2, 4 i 6 stosuje się odpowiednio;
7) stosuje organizację roku szkolnego ustaloną dla szkół publicznych.

Art. 36.

8. Obowiązek szkolny spełnia się przez uczęszczanie do szkoły podstawowej publicznej albo niepublicznej.

Art. 170. 1. Prowadzenie szkoły lub placówki, zespołu, o którym mowa w art. 182, oraz innej formy wychowania przedszkolnego nie jest działalnością gospodarczą.

 


 

Odpowiedzialność funkcjonariuszy publicznych

Email Drukuj PDF

Z kodeksu karnego:

Art.115, paragraf 13. Funkcjonariuszem publicznym jest: (między innymi)

1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,

2) poseł, senator, radny,

2a) poseł do Parlamentu Europejskiego,

3) sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu przygotowawczego ...

4) osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego ...

 

Odpowiedź na interpelację nr 7675      Najciekawszy fragment na czerwono poniżej.

w sprawie ewentualnych zmian legislacyjnych w Kodeksie karnym

Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Marcin Warchoł

Warszawa, 12-12-2016

Szanowna Pani Marszałek,

w odpowiedzi na interpelację, w sprawie odpowiedzialności karnej urzędników państwowych i samorządowych za prowadzenie w sposób przewlekły postępowań administracyjnych oraz wydawanie w toku ww. postępowań decyzji administracyjnych (w tym także o charakterze finansowym) z rażącym naruszeniem prawa, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Na gruncie prawa karnego instrumentem służącym penalizacji zachowań polegających na tzw. nadużyciu władzy publicznej jest art. 231 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm.), dalej jako k.k.. Istota przestępstwa z art. 231 k.k. polega na przekroczeniu uprawnień lub niedopełnieniu obowiązków przez funkcjonariusza publicznego i działaniu w ten sposób na szkodę interesu publicznego lub prywatnego.

Przedmiotem ochrony jest więc nie tylko prawidłowe funkcjonowanie instytucji państwowych i samorządu terytorialnego, tj. prawidłowe wykonywanie uprawnień i obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych, ale także wszelkie dobra prawne zagrożone lub naruszone zachowaniem funkcjonariusza publicznego. Tak ujęty przedmiot ochrony oznacza, że przestępcze zachowanie z jednej strony godzi w autorytet oraz zaufanie społeczne do reprezentowanych przez funkcjonariuszy publicznych władz i instytucji, z drugiej zaś w konkretne interesy i dobra o charakterze ogólnym (społecznym) jak i jednostkowym (indywidualnym). Kryminalizacja tego rodzaju czynów ma związek z konstytucyjną zasadą legalizmu wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP zobowiązującą organy władzy publicznej do działania na podstawie i w granicach prawa.

Sprawcą przestępstwa z art. 231 kk może być jedynie funkcjonariusz publiczny, tj. jedna z osób należąca do kręgu osób wskazanych w art. 115 § 13 k.k. Zgodnie z treścią art. 115 § 13 pkt 4, 5 k.k., funkcjonariuszem publicznym jest m. in. osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych; osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe. Jest to więc przestępstwo indywidualne, a zawarte w treści art. 115 § 13 k.k. wyliczenie osób będących funkcjonariuszami publicznymi ma charakter katalogu pełnego i zamkniętego.

Przestępstwo z art. 231 k.k. można popełnić zarówno przez działanie jak i przez zaniechanie. Dla ustalenia czy w danej sytuacji funkcjonariusz publiczny dopuścił się tzw. nadużycia władzy publicznej konieczne jest uprzednie ustalenie treści, zakresu oraz źródła uprawnień i obowiązków danego funkcjonariusza publicznego, gdyż dopiero to ustalenie pozwala na prawidłową ocenę, czy w danej sytuacji doszło do przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków. W istocie przepisu art. 231 k.k. nie chodzi bowiem o ogólne uprawnienia i obowiązki związane z danym stanowiskiem lub pełnioną funkcją, lecz o uprawnienia i obowiązki, które aktualizują się w odniesieniu do konkretnie zaistniałej sytuacji, w jakiej znalazł się funkcjonariusz publiczny w kontakcie z interesem publicznym lub prywatnym. Źródłem uprawnień i obowiązków funkcjonariusza publicznego są uregulowania o strukturze mniej lub bardziej sformalizowanej, o charakterze ogólnym lub wewnętrznym określające zakres ww. uprawnień i obowiązków w związku z zajmowanym stanowiskiem lub pełnioną funkcją przypierające postać przepisów Konstytucji RP, ustaw, rozporządzeń, zarządzeń, umów międzynarodowych, przepisów prawa europejskiego, zarządzeń o charakterze wewnętrznym, uchwał, statutów, instrukcji urzędowania, zakresów obowiązków pracowniczych, regulaminów, okólników, umów o pracę, decyzji administracyjnych, obowiązków wynikających z racji pełnionej służby, aktów tzw. miękkiego prawa międzynarodowego, poleceń służbowych, rozkazów, wytycznych itp.

Przez przekroczenie uprawnień rozumie się przy tym podejmowanie przez funkcjonariusza publicznego czynności służbowych, które wykraczają poza jego uprawnienia, lub tych, które wprawdzie mieszczą się w zakresie jego uprawnień, ale do podjęcia których brak było podstawy faktycznej lub prawnej. Niedopełnienie obowiązku polega zaś na zaniechaniu wykonania przez funkcjonariusza publicznego nałożonego na niego obowiązku w ogóle lub częściowo, jak też wykonaniu go w sposób niewłaściwy, nienależyty, sprzeczny z jego istotą lub charakterem, czy też z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.

Występek określony w art. 231 k.k. należy jednocześnie do kategorii przestępstw materialnych znamiennych skutkiem, którym jest wystąpienie realnego niebezpieczeństwa powstania szkody w interesie publicznym lub prywatnym. Pojęcie szkody rozumiane jest tutaj szeroko i swym zakresem obejmuje zarówno szkodę materialną (majątkową), jak i niematerialną (niemajątkową - np. krzywda moralna) co wiąże się z różnym charakterem dóbr, którym może zagrażać te przestępstwo.

Przestępstwo te występuje w dwóch typach podstawowych (art. 231 § 1 k.k., art. 231 § 3 k.k.) oraz w jednym typie kwalifikowanym (art. 231 § 2 k.k.). Typami podstawowymi są umyślne oraz nieumyślne przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego, natomiast typem kwalifikowanym jest dopuszczenie się przez funkcjonariusza publicznego umyślnego przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej (tj. osiągniecia bezprawnej korzyści dla siebie, jak i dla kogoś innego - art. 115 § 4 k.k.).

Zgodnie z treścią przepisu art. 231 § 1 k.k. funkcjonariusz publiczny, który przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając swoich obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Czyn ten należy to grupy przestępstw umyślnych, który można popełnić zarówno z zamiarem bezpośrednim jak i z zamiarem ewentualnym. Powyższe oznacza, iż zachodzi on wówczas, gdy sprawca uświadamia sobie, iż przekraczając nadane mu uprawnienia lub nie dopełniając ciążących na nim obowiązków poprzez swoje zachowanie (działanie, zaniechania) sprowadza zagrożenie dla dobra prywatnego lub publicznego, działając tym samym na szkodę w/w interesu, albo przewidując taką możliwość godzi się na powyższy stan rzeczy.

Nieumyślna forma popełnienia tego przestępstwa określona została w art. 231 § 3 k.k. i podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Czyn ten występuje w sytuacji, gdy funkcjonariusz publiczny nie mając zamiaru przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków, ani działania na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, na skutek niezachowania należytej ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, czyni powyższe w wyniku błędu co do zakresu uprawnień lub obowiązków oraz związanego z tym działania na szkodę interesu publicznego lub prywatnego pomimo tego że możliwość popełnienia czynu powinien i mógł przewidzieć (tzw. nieświadoma nieświadomość - niedbalstwo) albo w wyniku bezpodstawnego przepuszczenia, iż uniknie popełnienia czynu pomimo możliwość przewidywania jego popełnienia (tzw. świadoma nieświadomość – lekkomyślność). Jednocześnie warunkiem koniecznym niezbędnym do zaistnienia czynu z art. 231 § 3 kk jest powstanie istotnej szkody występującej po stronie pokrzywdzonego. Istotna szkoda jest pojęciem ocennym i nie ogranicza się tylko do szkody majątkowej, ale swoim zakresem obejmuje także szkodę niemajątkową, np. krzywda moralna stanowiąca znaczącą dolegliwość. Czyniąc ustalenia co do tego, czy szkoda jest istotna w rozumieniu art. 231 § 3 k.k., należy rozważyć całokształt okoliczności sprawy, w tym rodzaj szkody, rozmiar naruszenia dobra, sposób naruszenia, a także inne okoliczności. Szkoda istotna, to bowiem szkoda znacząca, wyraźnie odczuwalna, niebagatelna, stanowiąca znaczną dolegliwość dla strony pokrzywdzonej.

Typ kwalifikowany do przestępstwa opisanego w art. 231 § 1 k.k. określony został w art. 231 § 2 k.k. Okolicznością wpływającą na zaostrzenie odpowiedzialności karanej jest dopuszczenie się przez funkcjonariusza publicznego przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków w celu osiągniecia korzyści majątkowej lub osobistej. Przestępstwo te zagrożone jest karą pozbawienia wolności od roku do lat 10. W tym typie przestępstwo te można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim kierunkowym.

Sankcje przewidziane w treści art. 231 k.k. nie ukazują całego obrazu surowości represji karnej, która może być zastosowana wobec sprawcy tzw. przestępstwa urzędniczego. Po pierwsze w sytuacji orzeczenia wobec sprawcy czynu z art. 231 § 1 k.k. lub z art. 231 § 2 k.k. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby istnieje nadto możliwości wymierzenia dodatkowo kary grzywny. Zgodnie z brzmieniem art. 71 § 1 k.k. sąd zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności może orzec grzywnę, jeżeli jej wymierzenie obok kary pozbawienia wolności na innej podstawie nie jest możliwe. Po drugie przepisy, w stosunku do sprawców czynów z art. 231 k.k., przewidują możliwość orzeczenia środków karnych np. w postaci zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu, świadczenia pieniężnego, podania wyroku do publicznej wiadomości (art. 39 pkt 2, 7, 8 k.k.), czy też przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa (art. 45 k.k.), jak również środków kompensacyjnych na rzecz pokrzywdzonego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości albo w części (art. 46 § 1 k.k.), zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (art. 46 § 1 k.k.), ewentualnie nawiązki (art. 46 § 2 k.k.).

Mając powyższe na uwadze wypada przyjąć, iż pracownicy organów administracji państwowej i samorządowej, organów kontroli państwowej i samorządowej, są funkcjonariuszami publicznymi (jeżeli nie pełnią wyłącznie czynności usługowych - np. pracownicy sekretariatu, zaopatrzenia, obsługi logistycznej i technicznej), podobnie jak i inne osoby, które z mocy prawa lub tzw. porozumienia administracyjnego są uprawnione do załatwiania indywidualnych spraw w drodze wydawania decyzji administracyjnych. W związku z powyższym niewłaściwe sprawowanie przez ww. osoby powierzonych im funkcji może rodzić po ich stronie, w niektórych przypadkach, odpowiedzialność karną z art. 231 k.k. Jednocześnie prowadzenie przez ww. osoby postępowań administracyjnych w sposób przewlekły lub wydawanie w toku postepowań administracyjnych decyzji administracyjnych z rażącym naruszeniem prawa może uchodzić za niedopełnienie obowiązków lub przekroczenie uprawnień.

Tym samym wydaje się, iż obecnie obowiązujące uregulowania prawne są wystarczające do skutecznego pociągania do odpowiedzialności karnej osób będących tzw. urzędnikami państwowymi i samorządowymi w sytuacji nieprawidłowego wykonywania powierzonych im zadań służbowych. Szeroki wachlarz kar i środków karnych, umożliwia zaś wymierzenie za tego rodzaju zachowania surowej sankcji, w tym również o charakterze pieniężnym, czyniącej powyższe zadość m. in. funkcji kompensacyjnej prawa karnego.

Jednocześnie nie można zapominać o tym, że oprócz odpowiedzialność karnej urzędników państwowych i samorządowych istnie również odpowiedzialność cywilna urzędników państwowych i samorządowych.

Na gruncie prawa cywilnego odpowiedzialność finansowa ww. osób regulowana została w ustawie z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2016 r. poz. 1169), która określa zasady odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych wobec Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub innych podmiotów ponoszących odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej, za działania lub zaniechania prowadzące do rażącego naruszenia prawa.

Ponadto na uwadze należ mieć również to, że nie każde bowiem przekroczenie uprawnień czy też niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego samo przez się realizuje znamiona przestępstwa z art. 231 k.k., ale tylko takie, które w danych okolicznościach stwarza realne zagrożenie dla interesu publicznego lub prywatnego. Samo przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza może być natomiast podstawą odpowiedzialności służbowej lub dyscyplinarnej. Poprzez przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązku należy rozumieć jedynie najpoważniejsze czyny inne niż wykroczenia dyscyplinarne. Nie każdy bowiem czyn społecznie nagany jest tym samym czynem bezprawnym, a domniemanie, że każde formalne przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków stanowi samo przez się działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego i to zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym nie dałoby się pogodzić z materialną definicją przestępstwa i pomijałoby oczywisty fakt, że oprócz odpowiedzialności karnej istnieje także odpowiedzialność służbowa i dyscyplinarna.

Reasumując stwierdzić wypada, iż Ministerstwo Sprawiedliwości, w rozpatrywanej materii, nie dostrzega potrzeby tworzenia nowych rozwiązań karnoprawnych. W rzeczywistości problemem nie jest bowiem brak odpowiednich uregulowań prawnych, ale niedostateczne zrozumienie i właściwe stosowanie obecnie obowiązujących przepisów. Z tych też względów w chwili obecnej nie planuje się podejmowania prac legislacyjnych mających na celu wprowadzenie do k.k. nowych regulacji modyfikujących odpowiedzialność karnoprawną za tzw. przestępstwa urzędnicze, w tym także zmian dotyczących wprowadzania dodatkowych sankcji o charakterze finansowy. Istniejąc rozwiązania prawne w sposób optymalny realizują pokładane w nich cele, w tym także w zakresie właściwej reakcji penalnej na przestępcze zachowania.

 


 

Szkoła w Kozietułach

Email Drukuj PDF

Zamieszczam ulotkę z informacjami dotyczącymi działań "naszych" władz wobec szkoły w Kozietułach.

 

Pierwsza strona Ulotki 1

Pierwsza strona Ulotki 2

Tekst obu ulotek

Ulotka 1 w formacie PDF do pobrania

Ulotka 2 w formacie PDF do pobrania


 

 

 

"Ekologiczne" turbiny wiatrowe

Email Drukuj PDF

Około 85% elementów turbin wiatrowych może zostać poddanych recyklingowi.

Natomiast jest problem z dziesiątkami tysięcy łopat turbin, dłuższych niż skrzydło Boeinga 474, zaprojektowanych do znoszenia ekstremalnych obciążeń. Nie nadają się do recyklingu.

Przetransportowanie ich na wysypiska śmieci jest poważnym problemem.

Przedtem trzeba je pociąć na mniejsze kawałki, co jest możliwe  jedynie piłami diamentowymi.

Czytaj dalej (po angielsku, ale są zdjęcia)



 

 

Skąd wziąć nauczyciela?

Email Drukuj PDF

Na Onecie zamieszczono artykuł:

Skąd wziąć nauczyciela?

Warto poczytać



 

Orlik 2012

Email Drukuj PDF

Orlik 2012, Moje Boisko – Orlik 2012 – program rządowo-samorządowy, mający na celu wybudowanie boisk w każdej gminie do 2012 roku.

Hasło przewodnie programu: Zdrowe i uśmiechnięte dzieci – Najważniejsze!!!
W skali kraju w ciągu pięciu lat (2008–2012) planowano wybudować łącznie minimum 1600 obiektów.
Przybliżony koszt budowy jednego obiektu ok. 1 mln zł netto.
Finansowanie obiektów:
Urząd Marszałkowski: 33,3% wartości kosztorysowej, nie więcej niż 333 tys. zł.
Ministerstwo Sportu i Turystyki: 33,3% wartości kosztorysowej, nie więcej niż 333 tys. zł.
Środki własne wnioskodawcy (miasta lub gminy): pozostała wartość inwestycji według faktycznie poniesionych kosztów.
Pozostałe źródła finansowania:
Regionalne Programy Operacyjne,
Fundusz Rozwoju Wsi,
Wojewódzkie Fundusze Rozwoju Środowiska,
Programy Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013,
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,
Ekofundusz,
Program Współpracy Transgranicznej.
Przez pięć lat powstało około 2600, przy początkowym założeniu 2012 obiektów. W latach 2008–2012 przeznaczono z budżetu państwa na ten cel blisko miliarda złotych. W ciągu pięciu lat z oferty skorzystało łącznie 1668 gmin. Bez Orlików pozostało 811 gmin w całym kraju, co stanowi 1/3 gmin.

Więcej informacji na Wikipedii

oraz na stronie programu NaszOrlik


 

Ile warta jest dobra nauczycielka

Email Drukuj PDF

Inwestycja w lepsze nauczycielki to inwestycja w bogactwo przyszłych pokoleń. A niewiele zachęt działa równie dobrze jak godna pensja. Bez obaw, te pieniądze zwracają się wielokrotnie.

Z takim podtytułem na stronie internetowej MSN ukazał się interesujący artykuł:

Ile warta jest dobra nauczycielka? Naukowcy to obliczyli

Warto przeczytać (ze zrozumieniem), przemyśleć i wdrażać.

 


 

 

Komisja Oświaty i Spraw Społecznych 15 marca 2019

Email Drukuj PDF
Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 

Posiedzenie KOiSS w dniu 15 marca 2019 roku

Porządek posiedzenia

Nagranie (1h 49min 52 s, 100MB, DM650472.MP3)


 

VIII Sesja Rady Miejskiej 25 stycznia 2019

Email Drukuj PDF

VIII Sesja Rady Miejskiej w Mogielnicy 25 stycznia 2019 roku

Transmitowana on line.

Nagranie (plik DM650460.MP3, 99,5 MB, 1 h 48 min 42 s)


 

I Sesja Rady Miejskiej 19 listopada 2018

Email Drukuj PDF

I_Sesja_RM_2018.jpg


 

LXVI Sesja Rady Miejskiej 24 września 2018

Email Drukuj PDF
Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 

LXVI Sesja Rady Miejskiej 24 września 2018, godz. 9:00

Porządek obrad

Prognoza skutków finansowych Izabelin Teren A

Poniżej co ciekawsze wycinki z tej Prognozy

średnia wartość gruntu

11,01 ha sprzedaliśmy za 2.069.548,80 zł brutto. Wychodzi po 18,797 zł za 1 m2.

Natomiast odkupimy po 30 zł za 1 m2 netto. Taki biznes …

Koszty do poniesienia ...

wodociągi i kanalizacja


Nagranie cz. 1 (31m 53s, 29,1MB, DM650448.MP3)

Nagranie cz. 2 (1h 10m 13s, 64,2MB, DM650450.MP3)


Analiza Ustawy z dnia 7 czerwca 2001 (z późn. zm.)

o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

Art. 3. 1. Zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.

Jest to jednakże zadanie, a nie obowiązek - tym samym uniemożliwia dochodzenie od gminy budowy wodociągów czy tez kanalizacji. Gmina nie musi budować sieci w każdej nieruchomości przeznaczonej na inwestycje mieszkaniowe.
Powyższe stwierdzenie zgodne jest z postanowieniem WSA z 10 lipca 2009 r. (II SAB/Kr 49/09).
Dodatkowo z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że "żaden przepis szczególny nie nałożył na gminę obowiązku budowy urządzeń infrastruktury technicznej na nieruchomościach wykupionych przez inwestorów pod budownictwo mieszkaniowe."

 

PROTOKÓŁ
z posiedzenia Komisji Gospodarki, Budżetu i Rolnictwa w dniu 9 listopada 2012r.

Poniżej skopiowany tekst z 6 strony protokołu,  dotyczący okoliczności sprzedaży działek pod nazwą Teren A

Przewodniczący Grzegorz Michalski odczytał „ Sprzedaż działek położonych we wsi Izabelin:

137/1 o pow. 11,01 ha  - cena do przetargu 2.449.863,00zł

132/3 o pow.   2,22 ha  - cena do przetargu    492.343,00zł

Wykaz o sprzedaży zamieszczony na 6 tygodni 7 kwietnia 2010r. I przetarg 22lipca 2010r, II przetarg 28 października 2010r.,III przetarg 17 lutego 2011r. 10 stycznia 2012r. ponowny wykaz o przeznaczeniu działek do sprzedaży oraz zamieszczenie informacji na Portalu Oferty Inwestycyjne I przetarg  - 29 października 2012r. zakończony wynikiem negatywnym ze względu na brak  chętnych na zakup nieruchomości. Wycena  jest ważna do 8 marca 2013r. i po tym terminie należy zlecić ponowną wycenę nieruchomości.”

Pan Burmistrz wyjaśnił, że chodzi o tzw. sad po RSP Brzostowie. Dotychczasowe przetargi nie doszły do skutku a planie dochodów na rok 2012 mamy jako dochód Gminy sprzedaż mienia komunalnego więc należy się zastanowić nad ceną tej nieruchomości.

Pani Małgorzata Babska-Jakubczak powiedziała żeby nie sprzedawać działki tylko zagospodarować np. wybudować bloki lub domy komunalne.

Pan Wiesław Wilewski powiedział, że żeby zagospodarować ten teren należy włożyć w niego duże pieniądze ponieważ od wielu lat tam nic nie było robione. W związku z tym że była podjęta już decyzja o sprzedaży tych działek i dwa przetargi nie doszły do skutku zaproponował obniżenie ceny do kwoty 2 000 000 zł. Należy wystąpić do byłej właścicielki która ma prawo pierwokupu a jeżeli ona nie wykupi tej działki dopiero rozpisać przetarg. Poprosił o przegłosowanie wniosku.

Głosowano za wnioskiem P. Małgorzaty Babskiej Jakubczak aby zagospodarować te działki:
Za – 2 głosy Przeciw – 4 głosy Wstrzymujących się – 0 głosów.

Głosowano za wnioskiem P. Wiesława Wilewskiego aby obniżyć cenę działek do kwoty 2 000 000 zł:
Za – 4 głosy Przeciw – 0 głosów Wstrzymujących się – 0 głosów Nie brał udziału w głosowaniu – 2 głosy

---------------------------------------------------

Informacja o wyniku przetargu

Uchwała Rady Miejskiej z 23 grudnia 2013 z uzasadnieniem

 


 

 

LXV Sesja Rady Miejskiej 5 września 2018

Email Drukuj PDF

LXV Nadzwyczajna Sesja Rady Miejskiej w Mogielnicy dnia 5 września 2018

Nagranie (70,3 MB, plik DM650446.mp3, 1h 16 min 49 s) brak zakończenia

 


 


Strona 1 z 20

Szukaj

Czytających

Naszą witrynę przegląda teraz 13 gości 

Statystyki

Użytkowników : 1
Artykułów : 303
Odsłon : 739859

Sesje dla wszystkich

Czy sesje Rady Miejskiej powinny być dostępne dla wszystkich po południu?
 

Co to było?

W czym uczestniczyli Radni w dniu 28-10-2011 ?